Sałatka z paluszków krabowych

Dawno, dawno temu zorganizowałyśmy na Chochelkach bardzo przyjemny konkurs dotyczący sałatek. Do komentarzy pod tą notką wracam całkiem często, bo można tam znaleźć mnóstwo wspaniałych przepisów na proste i pyszne przekąski.

I właśnie tam znalazłam sałatkę, która bardzo mi posmakowała (a ja rzadko robię sałatki z majonezem) i którą postanowiłam przypomnieć. Wówczas podała ją Marynarka, która również umieściła sałatkę na swoim blogu.

Tę przekąskę robię w trzech wersjach: tak jak podałam poniżej, bez ogórka (moja ulubiona) albo jeszcze z dodatkiem jajka na twardo.

Anka

Składniki:

• ok. 200 g paluszków krabowych
• 1 pęczek szczypiorku razem z cebulkami
• 1 średni ogórek sałatkowy (lub 2-3 ogórki gruntowe)
• odrobina soku z cytryny
• sól, pieprz
• 1 łyżka majonezu + 1 łyżka jogurtu naturalnego (lub sam majonez)
• pęczek koperku

Sposób przygotowania:

Paluszki krabowe rozmrażam, kroję na małe kawałki, wrzucam do miski i skrapiam sokiem z cytryny.

Szczypiorek i dymkę drobno kroję. Ogórek kroję w kostkę. Dodaję do paluszków krabowych. Posypuję solą i pieprzem.

Mieszam majonez z jogurtem naturalnym. Dodaję do sałatki, mieszam,

Obficie posypuję posiekanym koperkiem.

Świderki z cukinią i marchewką

Kolejny letni obiad, który uwielbiam. Świeże, kolorowe warzywa wyglądają pięknie na talerzu i zachęcają do jedzenia. Przyznam się szczerze, że wolę pieczone warzywa, ale lato, co ciągle powtarzam, nie zachęca do włączania piekarnika, więc przerzuciłam się na dania przygotowywane na patelni.

Sposób krojenia jest dowolny, ważne tylko, by nie smażyć wszystkiego zbyt długo. Warzywa mają stawiać lekki opór zębom. Papki zostawmy niemowlętom :)

Ponieważ cukinia i marchewka są bardzo słodkie, lubię dodatek szczypiorku, którego ostrzejszy smak przełamuje słodycz reszty warzyw.

Co do ziół – najczęściej używam natki, z tego względu, że najłatwiej ją kupić i nie muszę specjalnie planować zakupów, ale dodatek tymianku jest tu zawsze mile widziany :)

Smacznego!



Składniki:
(na 2-3 porcje)

ok. 300 g makaronu świderki

1 cebula
2-3 ząbki czosnku
2 cukinie
3 marchewki
pęczek szczypiorku
pęczek świeżych ziół: natki lub tymianku lub oregano
oliwa do smażenia
sól, pieprz

[Listonic]

Sposób przygotowania:

Gotuję makaron według przepisu na opakowaniu.

Cebulę kroję w talarki. Wrzucam na patelnię z rozgrzaną oliwą i smażę przez około pięć minut. Od razu posypuję solą i pieprzem.
Czosnek miażdżę płaską stroną noża, kroję na cienkie plasterki i dodaję do cebuli na około minutę.

Marchewkę myję, obieram i kroję na plasterki lub na zapałkę. Dodaję do cebuli i czosnku na kolejne pięć minut.

Cukinię myję, przekrawam na pół i jeśli cukinie są już dość stare wybieram pestki. Kroję cukinię na paseczki lub w kostkę i wrzucam na patelnię. Dodaję posiekane zioła.

Wszystko doprawiam jeszcze solą i pieprzem. Smażę często mieszając aż cukinia nieco zmięknie, ale nadal będzie przyjemnie chrupka. Tuż przed podaniem dodaję pokrojony szczypiorek. Nie ma się zesmażyć, a tylko odrobinę zmięknąć pod wpływem temperatury.

Dodaję ugotowany makaron i wszystko mieszam na patelni. Przekładam na ogrzany półmisek i podaję.

Tarator

Bułgarzy na swój jogurt mówią „kiselo mljako” (jakkolwiek to się zapisuje). Niestety nie było mi dane próbować oryginału, ale podobno jest przepyszny i nie do podrobienia. Ale przecież taki szczegół nie powstrzyma mnie przed przygotowaniem taratora – chluby bułgarskiej kuchni. Jak się za chwilę okaże, tarator cieszy się dobrą sławą całkowicie zasłużenie, podobnie zresztą jak podobne dania: greckie tzatziki i turecki cacik.

Należy przy tym jasno powiedzieć, że wcale nie przepadam za jogurtami. Co innego jednak sztucznie słodzony jogurt, a co innego pyszny chłodnik z ogórkami, koperkiem i z dodatkiem orzechów.

Wybór nabiału właściwie powinnam pozostawić Szanownym Czytelnikom, ale przyznam szczerze, że połączenie jogurtu bałkańskiego firmy Maluta (teraz będzie reklama, ale nikt mi za nią nie płaci – Maluta robi m.in. doskonałe mleko ukwaszone) ze zsiadłym mlekiem (tak, tak, takie rzeczy też można dostać w markecie) wydaje mi się doskonałym połączeniem. Ale oczywiście można mieszać dowolny jogurt naturalny ze śmietaną, jak podają niektóre przepisy lub z maślanką. Co kto lubi.

Czego byście jednak nie wybrali, podczas najbliższych dni taka potrawa przyda się jak znalazł. W upały najlepiej smakują rzeczy prosto z lodówki :)

Przepis bierze udział w akcji II Letni Festiwal Zupy.



Składniki:

ok. 400 g ogórków (użyłam gruntowych, moim zdaniem są o wiele smaczniejsze)
340 g (1 opakowanie) jogurtu bałkańskiego
1-1,5 szklanki zsiadłego mleka
2 ząbki czosnku
sól, pieprz
pęczek koperku i szczypioru
50 g orzechów włoskich
1-2 łyżki oliwy

[Listonic]

Sposób przygotowania:

Ogórki obieram, drobno kroję, posypuję solą i odstawiam na około 10 minut.

Czosnek rozcieram w moździerzu z solą. Można go tej oczywiście przecisnąć przez praskę lub bardzo drobno posiekać.

Koperek drobno siekam.

Orzechy prażę na suchej patelni.

Mieszam jogurt, zsiadłe mleko, czosnek i koperek, dodaję do ogórków. Doprawiam solą i pieprzem. Posypuję posiekanym szczypiorem i orzechami. Orzechy można drobno utłuc i wmieszać do chłodnika, podobnie można dodać szczypiorek, ale ja wolę wersję tylko dekorowaną z wierzchu tymi dwoma dodatkami.

Na koniec nie zaszkodzi skropić po wierzchu oliwą, z czego zrezygnowałam. W oryginale używa się chyba oleju z orzechów włoskich, ale tak się składa nie ma go w mojej kuchennej szafce ;)

Smacznego chłodnego!

Chiński makaron z warzywami

Weekend jak to weekend, niby wolne, a czasu jeszcze mniej niż zwykle.
Za to udało się trochę przewentylować dzieciaki, które właśnie skończyły kolejną serię antybiotyków, a ja mam nowy kolor włosów.

W weekend jak zwykle pojawia się problem z rodzinnymi wyjściami. Wracamy wszyscy głodni do domu i bynajmniej nie ma czasu na długie i pracochłonne przygotowywanie obiadu. Zwłaszcza jeśli syn od razu po zdjęciu butów i umyciu rąk zasiada do stołu i mówi, że poczeka.

Właśnie na taką okazję kupiłam chiński makaron, który gotuje się tylko minutkę i przyrządziłam go z niewielką ilością warzyw. Co prawda Chińczycy prawdopodobnie dodaliby do tej potrawy olej sezamowy, ale ja nie miałam. Myślę też, że od nabytego przeze mnie Chinese Noodles, który smakował dokładnie jak makaron z zupek chińskich, dużo lepsze byłoby zwykłe spaghetti. Wobec tego proponuję wziąć co się lubi i, co ważniejsze, akurat leży w kuchennej szafce.

Nie przejmujcie się długą listą składników, tylko tak groźnie wygląda. Przedstawiona wersja jest i tak dość uboga, bo można dodać inne warzywa: paprykę, fasolkę szparagową czy seler naciowy i oczywiście dowolne kiełki na koniec.
Natomiast jeśli chodzi o świeży imbir, to najlepiej kupić od razu większy kawałek, obrać, pokroić na kawałki i zamrozić.

Smacznego eksperymentowania!



Składniki:

400 g makaronu (najchętniej widziałabym tę potrawę z makaronem sojowym, ale zwykłe spaghetti świetnie się nada)
1 duża czerwona lub biała cebula
2 duże ząbki czosnku
kawałek świeżego imbiru (mniej więcej tyle ile czosnku)
2 marchewki
1 pietruszka
pęczek szczypioru z cebulkami
pęczek natki pietruszki
kilka łyżek sosu sojowego
1 łyżeczka miodu
1 łyżeczka octu ryżowego
sól, pieprz, chili w płatkach
oliwa lub olej do smażenia

Sposób wykonania:

Wszystkie warzywa przygotowuję sobie wcześniej, bo potem smaży się ekspresowo i może nie być czasu na krojenie.

Kiedy jestem zajęta krojeniem warzyw, gotuje mi się makaron zgodnie z przepisem na opakowaniu.

Więc tak (nie zaczyna się zdania od „więc”).
Cebulę w cienkie piórka, czosnek na plasterki, imbir ścieram na tarce, marchewka i pietruszka w plasterki lub na zapałkę, szczypior, cebulkę i natkę siekam, ale niezbyt drobno.

Na patelni rozgrzewam oliwę. Wrzucam cebulę, leciutko posypuję solą. Smażę aż się zeszkli, dorzucam czosnek, imbir, marchewkę i pietruszkę. Doprawiam pieprzem i chili. Oczywiście lepiej byłoby mieć świeżą papryczkę chili, ale z braku laku biorę suszone płatki.

Smażę na sporym ogniu często mieszając aż warzywa lekko zmiękną. Dolewam sos sojowy, ocet i miód, mieszam.

Na koniec wsypuję szczypior, doprawiam solą i pieprzem, smażę jeszcze minutkę.

Dodaję na patelnię makaron, wszystko dokładnie mieszam.

Serek wiejski z nowalijkami

Rano. Sezon nowalijkowy w pełni, ale komu by się chciało lecieć do warzywniaka? Zaglądam do lodówki, a tam tylko smętne resztki. Kilka rzodkiewek, kawałek ogórka, trochę szczypioru, pół pęczka koperku…

Hmm…

Za to jest mój ulubiony serek wiejski.
W takim razie zrobię sałatkę.
W wersji serka light (moim zdaniem nawet lepiej smakuje) idealne danie dla dbających o linię. Szczególnie gdy jedzone bez chleba.

(Wiem, że to banalnie proste, ale chciałam tylko przypomnieć, że takie śniadanie jest pyszne :))




Składniki:
(celowo jestem niekonkretna, wrzucacie tyle ile macie i ile Wam się wydaje, każda wersja jest smaczna)

1 opakowanie serka wiejskiego (jeśli głodomorów jest więcej – dwa)
rzodkiewki
szczypior
ogórek
koperek
sól, pieprz

Sposób przygotowania:

Rzodkiewkę, szczypior, koperek myję i kroję na drobne kawałki. Ogórek myję, obieram i kroję w kostkę. Wszystko wrzucam do miski, dodaję odrobinę soli i ewentualnie pieprzu, dokładam serek wiejski i mieszam.
Najbardziej smakuje na świeżym żytnim lub razowym chlebie z masłem.

Kotlety z kalafiora i jajek

Kalafior, oprócz swoich rozlicznych zalet, ma jeden wyraźny mankament: zapach. Aromat jaki unosi się w powietrzu po ugotowaniu tego warzywa zawsze zmusza mnie do otwierania okien i długotrwałego wietrzenia. Na szczęście przy ciepłej pogodzie, takiej jak dzisiaj, robienie przeciągów sprawia mi wyłącznie przyjemność, więc z czystym sumieniem polecam kotleciki z kalafiora i jajek, a w następnym odcinku podam absolutnie genialne puree z kalafiora.

Opisywane kotlety pierwotnie robiłam tylko z jajek z dodatkiem czerstwej bułki namoczonej w mleku, ale przyszło mi do głowy, że z kalafiorem będą jeszcze lepsze. I tak było.
Smacznego!



Składniki:
(na 8-10 kotlecików)

400 g kalafiora (użyłam mrożonki)
4 ugotowane na twardo jajka
2 surowe jajka + 1 jajko do panierowania
po pęczku koperku, natki i szczypioru, drobno posiekane
sól, pieprz
2 łyżki bułki tartej + do panierowania
olej do smażenia

Sposób przygotowania:

Kalafior wrzucam na wrzącą i osoloną wodę, gotuję jakieś 2 minuty, odcedzam. Studzę i dzielę na małe różyczki, a łodygi dodatkowo kroję na mniejsze kawałki.

Jajka na twardo obieram ze skorupek, dość drobno (przynajmniej w teorii) kroję.

W misce mieszam kalafior, ugotowane i surowe jajka, posiekaną zieleninę, sól, pieprz i bułkę tartą.

Formuję niewielkie kotleciki, panieruję w jajku i bułce. Smażę z obydwu stron do zrumienienia.

Jajka po szkocku

Wiosna!
Na północnych rubieżach kraju termometr zaokienny pokazał dzisiaj osiem stopni i była to najwyższa odnotowana przeze mnie temperatura od wielu miesięcy.

Dzisiaj mam więc przepis dla tych, którzy już pakują kosze piknikowe i wybierają się na zieloną trawkę. Nie wiem co prawda gdzie ową trawkę można teraz znaleźć, może oprócz miejsc, w których przebiegają rury ciepłownicze, więc to raczej propozycja dla zdesperowanych.

No dobrze, może lepiej o tej porze roku podajcie te jajka jako ciekawostkę przy okazji Wielkanocy. Wyglądają fantastycznie i myślę, że dobrze im zrobi dowolny sos na bazie majonezu. Taki z chrzanem na przykład będzie w sam raz.

Zamiast mielonej wieprzowiny wzięłam białą kiełbasę i w efekcie otrzymałam stuprocentową potrawę wielkanocną.
Przyznam jednak, że następnym razem wezmę raczej polędwiczki wieprzowe, bo biała kiełbasa ma jak na mój gust zbyt intensywny smak i prawie nie czuć jajek.

Przepis rzecz jasna od Roux z książki „Jajka”.



Składniki:

12 jajek przepiórczych ugotowanych na twardo
½ kg mielonej polędwicy wieprzowej lub białej kiełbasy
1 pęczek szczypiorku
1 pęczek natki pietruszki
sól, pieprz
1 białko + 2 jajka
mąka i bułka tarta do panierowania
olej do smażenia

Sposób przygotowania:

W misce dokładnie mieszam mięso, drobno posiekany szczypiorek i natkę oraz białko jajka. Doprawiam solą i pieprzem.

Układam na dłoni małe placuszki z mięsa, na środku każdego układam obrane ze skorupki przepiórcze jajo i obtaczam je w mięsie formując kulkę. Staram się, żeby warstwa mięsa nie była gruba, w teorii nie powinna mieć więcej niż pół centymetra, ale przyznam, że różnie mi to wychodzi.

W miseczce roztrzepuję jajka, w osobnych naczyniach przygotowuję mąkę i bułkę tartą do panierowania. Każdą kulkę obtaczam najpierw w mące, potem w jajku, a na końcu w bułce. Staram się to robić tak, by po tych wszystkich czynnościach nadal mieć kulkę, a nie dysk.

W rondlu o grubym dnie rozgrzewam olej. Smażę na głębokim tłuszczu po kilka minut z każdej strony. Staram się nie wkładać zbyt wielu kulek na raz, żeby nie były stłoczone. Odkładam na papierowy ręcznik do osączenia.

Sałatka codzienna

Czasami jest taki dzień, że biegamy jak opętani załatwiając setki spraw i gdy wpadamy popołudniową porą do domu głodni jak wilcy, okazuje się, że nie ma niczego do jedzenia.
Co robić?
- Tosty z serem – decyduje bardzo nieletni syn.
Nie ma sprawy, ale skoro tosty są w ramach obiadu, to bez zieleniny się nie obędzie. Sprawdzam stan lodówki i znajduję dwa jajka na twardo, które zostały ze śniadania. Bardzo dobrze, będzie konkretniej, bo sałatą z winegretem raczej trudno się najeść.

Składniki:
(na 2 osoby)

główka sałaty (najlepiej zmieszane różne, na przykład masłowa, lodowa, rzymska)
puszka zielonego groszku
mały pęczek szczypiorku
2-3 ogórki gruntowe
2 jajka na twardo

Dressing:

3-4 łyżki oliwy
1 łyżka octu winnego lub cytryny
pół łyżeczki musztardy Dijon
sól, pieprz

Sposób przygotowania:

Wszystkie składniki dressingu dokładnie mieszam i odstawiam.

Sałaty myję i suszę w mojej ukochanej suszarce do sałaty (jak ja się bez niej obywałam?), rwę na kawałki, wrzucam do miski. Szczypior myję, siekam na małe kawałeczki, ogórki myję, obieram i kroję w kostkę (czy też raczej nieregularne bryły w moim wykonaniu), groszek odsączam. Wszystko dorzucam do sałaty, można trochę przemieszać, ale niekoniecznie.

Jajka kroję na ósemki, układam na wierzchu i polewam sałatkę dressingiem.

Omlet prawie po japońsku

Kiedy się zaczytam w Murakamim, zawsze nachodzi mnie ochota by przygotować sobie coś przynajmniej zainspirowanego kuchnią japońską, a że jestem wielką miłośniczką omletów oraz łososia i akurat wszystkie potrzebne produkty miałam w lodówce, to szybko przeszłam do czynów.
Jeśli ktoś chce przyrządzić danie jeszcze bliższe kuchni Kraju Kwitnącej Wiśni proponuję zakup wodorostów nori (oferuje je każdy supermarket), pocięcie ich na paski wielkością zbliżone do kawałków szczypiorku i dorzucenie do masy jajecznej.

Składniki:
(porcja dla jednej osoby)

2 jajka
mały pęczek szczypiorku
½ łyżeczki chrzanu wasabi
1 łyżka jogurtu naturalnego
sól, pieprz
masło lub olej do smażenia

dodatki
wędzony łosoś, sok z cytryny

Sposób przygotowania:

Roztrzepane jajka dokładnie mieszam z chrzanem wasabi i jogurtem. Dodaję pokrojony na około dwucentymetrowe kawałki szczypior, sól i pieprz.

Rozgrzewam patelnię i smaruję masłem. Wylewam masę i gdy omlet się ścina delikatnie podważam brzegi, żeby płynne jajka znalazły się na dnie patelni. Robię tak do momentu, gdy na patelni już nic nie pływa. Omlet od spodu ma być lekko przypieczony, a na wierzchu ledwie ścięty. Składam na pół z wędzonym łososiem skropionym sokiem z cytryny w środku.

Tu muszę dopisać, że według prawideł przyrządzania omletu, powinnam łososia położyć na omlecie w chwili, gdy znajduje się on jeszcze na patelni. Następnie jednym zręcznym ruchem należy zsunąć omlet na talerz jednocześnie składając go na pół. Naturalnie teoria sobie, a praktyka sobie, bo przy tej czynności mój omlet dość często odnosi obrażenia. Na szczęście z dziurami czy bez – smakuje tak samo.