Dwie Chochelki

Tarta z jabłkami

2012-05-16T18:31:00.002+02:00

Dość często powtarzałam tutaj, że najbardziej lubię jabłka na surowo i to nadal prawda, chociaż gust trochę mi się zmienia. Marmolada z jabłek niespecjalnie mnie nęci, ale za to szarlotki i im podobne jem coraz chętniej. Dlatego ściągnęłam ostatnio z półki „Kuchnię Neli” i zrobiłam tartę z jabłkami, zmieniając jedynie wykończenie galaretką z pigwy lub jabłek na dodatek zwykłej konfitury morelowej.

Pomysł okazał się bardzo dobry. Odpowiada mi połączenie trzech cieniutkich warstw: najpierw ciasto, potem jabłka i wreszcie konfitura morelowa (można wziąć pomarańczową, pomarańczową z imbirem, malinową lub nawet polać jabłka karmelem).

Ciasto wyjątkowo nie jest kruche, tylko krucho-serowe, ale oczywiście można zrobić na zwykłym kruchym cieście z któregokolwiek przepisu na tarty.

W oczekiwaniu na letnią obfitość owoców, stare, dobre jabłka sprawdzają się naprawdę nieźle. Polecam.

Anka

Składniki:

ciasto:

150 g mąki
100 g zimnego masła
1-2 łyżeczki cukru
szczypta soli
100 g drobno zmielonego twarogu

nadzienie:

2-3 jabłka, obrane, wydrążone i pokrojone w cienkie plastry
1-2 łyżki cukru (wzięłam brązowy)
1 łyżeczka drobno otartej skórki z cytryny
ok. ½ słoiczka konfitur morelowej

Sposób przygotowania:

Mąkę przesiewam, mieszam z cukrem i solą. Dodaję pokrojone w kostkę zimne masło i siekam nożem lub rozcieram palcami na drobne kawałeczki. Dodaję twaróg (można dolać łyżkę zimnej wody, ja dodałam) i szybko zagniatam ciasto. Robię to niezbyt dokładnie tak, by zostały białe smugi.

Rozwałkowuję cieniutko ciasto, wyjątkowo podsypywałam mąką, ale można też rozwałkowywać pomiędzy warstwami folii spożywczej, żeby się nie kleiło. Wykładam ciastem formę do tarty i schładzam w lodówce przez około ½ godziny.

Nagrzewam piekarnik do 200 stopni, wkładam ciasto na około 10 minut (Nela pisze, żeby nagrzać do 180 stopni, ale ja w większości przypadków muszę ustawić wyższą temperaturę i piekłam też pięć minut dłużej).

W czasie, gdy ciasto się podpieka szybko myję, obieram i kroję jabłka. Układam je na jeszcze ciepłym cieście, posypuję równomiernie cienką warstwą cukru i skórki otartej z cytryny. Wkładam z powrotem do piekarnika, zmniejszam temperaturę do 180 stopni i piekę jeszcze 20-25 minut.

Lekko podgrzewam konfiturę morelową i rozsmarowuję cienką (lub grubszą, zależy jak mi się uda) warstwę na jabłkach.

Nela pisze, żeby nie trzymać w lodówce i z pewnością ma rację.

Smacznego!

Muffiny z wiórkami i suszoną żurawiną (suszonymi morelami)

2012-05-06T12:19:00.000+02:00

Do tych muffinek będę pewnie wracać często i chętnie, bo składniki zazwyczaj mam w domu, robi się je bardzo prosto (jak to muffinki), a niekruszące się wypieki w sam raz nadają się na drugie śniadanie do pracy czy szkoły.

Przepis pochodzi z blogu Moje Wypieki. Za pierwszym razem zrobiłam z morelami i moim zdaniem były ok, ale dzieci stwierdziły, że: „są dobre, ale to pomarańczowe było niesmaczne”, więc u nas będzie królowała wersja z żurawiną.

Polecam.

Anka

Składniki:

(na około 14 sztuk)

300 g mąki
1 łyżeczka sody oczyszczonej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
100 g cukru
100 g wiórków kokosowych
100 g suszonej żurawiny
125 g roztopionego i przestudzonego masła
180 ml mleka
2 duże jajka

Sposób przygotowania:

Rozgrzewam piekarnik do 190 stopni, wykładam blachę do muffinek papilotkami.

Przygotowuję dwie miski. W jednej mieszam składniki suche: mąkę, proszek, sodę, cukier, wiórki i żurawinę. W drugiej mieszam masło, mleko i jajka. Łączę zawartość obu misek, krótko mieszam widelcem lub łyżką.

Nakładam masę do formy na muffinki, piekę około 25 minut. Wyjmuję i studzę na kratce.

Mieszanka warzywna z ciecierzycą i kuskusem

2012-04-29T21:18:00.000+02:00

Ostatnio zwariowałam na punkcie ciecierzycy. Kupuję, moczę i gotuję (bo wolę taką niż z puszki), a potem wcinam ziarenka jak cukierki.

Robiłam już co prawda pastę do chleba i pasztet z dodatkiem ciecierzycy, ale przepisów nie wstawię, bo mi nie bardzo smakowało. Ciecierzyca po zmieleniu jest jak na mój gust zbyt sucha. Co innego jeśli się gryzie te fajne kuleczki – są rewelacyjne.

Poniżej jeden z moich ulubionych sposobów na danie z dodatkiem ciecierzycy. I jak zwykle kilka uwag:

- chili nie jest niezbędne, nie dodałam ze względu na syna, któremu nie przeszkadza kumin i inne przyprawy, ale zbyt dużo chili już nie wchodzi w rachubę, najlepsze jak zwykle świeże, ale można też doprawić chociażby pieprzem kajeńskim dla uzyskania ostrego smaku

- boczek można pominąć – wyjdzie pyszne wegetariańskie danie, ale ja lubię mięsną wkładkę

- jeśli chodzi o ilość przypraw, to wszystkie miałam w ziarnach i wsypałam do moździerza po około łyżeczce, a potem wykorzystałam jakąś połowę; resztę zużyję następnym razem (jak najbardziej można przyprawić mocniej, ale muszę myśleć o tym, dla kogo robię obiad)

- suszone pomidorki zawsze są dobrym dodatkiem

- danie można posypać uprażonymi płatkami migdałów

- no i ostatnia rzecz: jeśli zabraknie Wam czasu na moczenie i gotowanie – weźcie ciecierzycę z puszki

Anka

Składniki:

2-3 cebule
3 ząbki czosnku
1-2 marchewki
1,5-2 szklanek ugotowanej ciecierzycy (można wziąć z puszki)
100 g cienko pokrojonego boczku
1 puszka krojonych pomidorów (lub kilka świeżych, bez skóry i pestek)
sól, pieprz
kolendra, kumin, ziele angielskie
chili
brązowy cukier (lub zwykły cukier lub miód)
natka pietruszki i/lub świeża kolendra
oliwa lub olej do smażenia

Sposób przygotowania:

Ciecierzycę zalewam zimną wodą (wody musi być sporo, 2-3 razy więcej niż ciecierzycy) i odstawiam na przynajmniej 10 godzin. Gotuję bez soli przez co najmniej godzinę. Próbuję czy jest miękka.

Lub, jeśli nie ma na to czasu, dokładnie odcedzam ciecierzycę z puszki (a nawet płuczę zimną wodą), może i smakuje mi gorzej, ale za to da się ten obiad przyrządzić w krótkim czasie.

Cebule obieram, kroję w kostkę. Obrane marchewki ścieram na grubej tarce (lub drobno kroję, ale z tym za dużo roboty). Boczek kroję np. w drobne słupki (do tego dania lubię używać boczku pokrojonego w cieniutkie plasterki). Czosnek i chili drobno siekam.

W moździerzu dokładnie rozgniatam pieprz, kumin, kolendrę i ziele angielskie.

Na dużej patelni podsmażam cebulę aż zmięknie. Posypuję ją przyprawami i solą. Potem dodaję boczek, a po kolejnych kilku minutach czosnek, startą marchewką i ewentualnie chili, smażę.

Boczek dodałam po cebuli, bo wzięłam bardzo cieniutkie plasterki, ale jeśli są większe kawałki, to lepiej najpierw podsmażyć boczek, a dopiero potem dodać cebulę.

Dodaję pomidory, wsypuję 1-2 łyżeczki cukru, przykrywam patelnię pokrywką i gotuję na wolnym ogniu przez około 20 minut. Wsypuję ciecierzycę i wszystko jeszcze chwilę gotuję. Próbuję i doprawiam do smaku.

Podaję z kuskusem. Gotowe danie posypuję świeżo posiekaną natka pietruszki lub kolendrą (kolendra jest o wiele lepsza).

Chleb pszenno-żytni z ziarnami suszonymi śliwkami

2012-04-22T17:44:00.000+02:00

Kolejny przepis na chleb, który pojawi się na Chochelkach także należy do tych prostych, pieczonych w keksówce. Wybrałam go, bo najbardziej lubię pszenno-żytnie chleby z ziarnami, a suszone śliwki są tu jak wisienka na torcie.

Ciasto wyrabiałam robotem kuchennym, ale na dobrą sprawę wystarczy bardzo dokładnie wymieszać łopatką lub łyżką. Odstawianie i powtórne wyrabianie nie jest konieczne, ale podobno dobrze wpływa na strukturę ciasta, więc jeśli znajdziecie czas, to warto spróbować.

Przepis pochodzi z książki Barbary Jakimowicz-Klein „Upiecz swój chleb”. Odrobinkę go zmodyfikowałam.

Anka

Składniki:

½ kg mąki pszenno-żytniej (zmieszałam pół na pół pszenną 750 i żytnią 720)
1 płaska łyżeczka cukru (wzięłam brązowy)
1 łyżeczka soli
3 łyżki siemienia lnianego
2 łyżki sezamu
3 łyżki ziaren słonecznika
½ szklanki otrębów pszennych lub żytnich
100 g suszonych śliwek, pokrojonych
100 ml zakwasu (niecałe ½ szklanki)
1½ szklanki ciepłej wody
tłuszcz do posmarowania formy

Sposób przygotowania:

Przesiewam mąkę, mieszam z solą, cukrem, ziarnami, otrębami i śliwkami. Dodaję zakwas i wyrabiam ciasto stopniowo wlewając wodę (robiłam to w robocie kuchennym). Po kilku minutach odstawiam ciasto na kwadrans, a potem jeszcze raz dokładnie mieszam.

Przekładam do dużej, porządnie wysmarowanej formy keksowej, przykrywam natłuszczoną folią i odstawiam na kilka godzin do wyrośnięcia (u mnie rosło około 10 godzin).

Wstawiam do piekarnika nagrzanego do 220 stopni i przez pierwszych kilka minut (do 10 minut) piekę z parą wodną (wstawiam na dno naczynie żaroodporne z odrobiną gorącej wody lub używam spryskiwacza do kwiatków – uwaga na żarówki!). Potem zmniejszam temperaturę do 200 stopni i piekę 40-50 minut.

Studzę na kratce.

Udka kurczaka pieczone z imbirem, pomarańczami i chilli

2012-04-17T08:38:00.002+02:00

Mąż w delegacji, dzieci w placówkach – w końcu mogę gotować tylko dla siebie, tak jak lubię, bez oglądania się na upodobania innych. Każdy gotujący dla bliskich jest skazany bowiem na kompromisy: albo gotować potrawy, które lubi rodzina, albo gotować dwa obiady. Czasem uda się trafić, że wszyscy lubią to samo. W naszym domu ja wyraźnie idę w stronę eksperymentów i testowania nowych przepisów, a Mąż woli sprawdzoną klasykę, nieobciążoną ryzykiem braku obiadu. Tyle mojego testowania, co go nie ma w domu.

I tak odkryłam danie bardzo szybkie, nieskomplikowane, przyjemne i pyszne – udka kurzęce pieczone z pomarańczą, z nutą imbiru i chilli. Podstawowy przepis wzięłam od Majki.

Chuda

Składniki dla 1 osoby:

2 małe udka (zwane w zależności do regionu „udzikami”, „drumstikami” albo „pałkami”
2 średnie ziemniaki
1 mała pomarańcza
3 łyżki oliwy z oliwek
1 łyżeczka tymianku
2 cm kawałek korzenia imbiru
chilli (marynowane krojone w paseczki), kilka paseczków na koniec widelca
½ łyżeczki soli

Sposób przygotowania:

Udka myję i osuszam.

Imbir ścieram na tarce, mieszam z oliwą, solą i chilli. Polewam mięso przygotowaną marynatą i odstawiam na bok.

Pamarańcze zanurzam na kilka minut we wrzątku i kroję na półplasterki. Ziemniaki obieram i kroję na cienkie plasterki (do 5 mm grubości).

Foremkę do pieczenia smaruję masłem, układam udka w marynacie, przekładam je plasterkami pomarańczy i obkładam ziemniakami. Ziemniaki solę i posypuję tymiankiem.

Piekę ok. 1 godziny, aż mięso się zarumieni i ziemniaki zmiękną (moje mogłyby zarumienić się bardziej, ale pędziłam po dzieci do placówek). Podaję z zieloną sałatą z dodatkiem pomidorów, rzodkiewki i łyżki oliwy. Wyborne!

Pieguski

2012-04-15T20:40:00.001+02:00

Ciasteczko?

U mnie nawet pojawił się już Specjalny Słój Ciasteczkowy, szkoda tylko, że z powodu notorycznego braku czasu, ostatnio jest raczej pusty.

Pieguski robiłam już niejednokrotnie i są to niewymagające wysiłku, za to bardzo smaczne ciasteczka. Z tego co pamiętam wzięłam przepis z Moich Wypieków (zawsze dobre źródło), ale nieco go zmodyfikowałam, na przykład po to, by ciastka zmieściły się na dwóch dużych blachach.

Bardzo polecam.

Anka

Składniki:

(na dwie blachy)

200 g miękkiego masła
½ szklanki drobnego cukru (a nawet 1/3)
1 jajko
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego (niekoniecznie)
2 szklanki mąki
½ łyżeczki proszku do pieczenia
½ łyżeczki sody oczyszczonej
100 g gorzkiej czekolady
50 g białej czekolady
75 g suszonej żurawiny lub rodzynek (lub np. orzechów)

Sposób przygotowania:

Przesiewam mąkę, mieszam z proszkiem do pieczenia i sodą. Czekoladę kroję na małe kawałki.

Ucieram masło z cukrem na gładką masę, dodaję ekstrakt waniliowy i jajko. Stopniowo wsypuję mąkę i wszystko dokładnie mieszam mikserem. Na koniec dodaję posiekaną czekoladę i żurawinę, dokładnie mieszam łopatką. Ilość i rodzaj dodatków możecie oczywiście dowolnie zmieniać: różne rodzaje czekolady, rodzynki, migdały, suszone morele, itp.

Z masy formuję kulki wielkości orzecha włoskiego i układam na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Spłaszczam kulki widelcem.

Wstawiam do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na 10-15 minut.

Kurczak w czekoladzie z bananami i chilli

2012-04-12T18:45:00.008+02:00

Z okazji dzisiejszego Dnia Czekolady postanowiłam zjeść czekoladowy obiad. Kiedy znalazłam ten przepis, wydawało mi się, że będzie to takie przyjemne, słodkie danko w sam raz dla dzieci. Całe szczęście, że zrobiłam je dla siebie, nie dla małolatów. Z czekolady został tu jedynie kolor i posmak w tle, sos jest mocno pikantny i bardzo rozgrzewający, a kurczak soczysty. Idealne danie na chłodniejszy dzień. Podałam je z ryżem, można też z makaronem.

Skorzystałam z przepisu Pauliny z Kotlet.tv., zmniejszyłam o połowę ilość mięsa i pomidorów, bo gotowałam tylko dla siebie, ale sosu było bardzo dużo nawet po odparowaniu.

Chuda

Składniki dla 1 osoby:

pojedyncza pierś z kurczaka (250 g)
½ puszki pomidorów krojonych bez skórki (200 g)
1 ząbek czosnku
1 łyżka masła
1 łyżeczka cynamonu
paseczki chilli z zalewy na koniec widelca, ewentualnie można dodać kilka krążków świeżej papryczki lub 1/2 łyżeczki sproszkowanej
garść posiekanych migdałów
1 banan
30 g gorzkiej czekolady
sól do smaku
1/2 szklanki wody
płatki migdałów lub sezam (do posypania)

Sposób przygotowania:

Pierś z kurczaka myję, osuszam, kroję na kawałki, niezbyt drobne, ale i niezbyt duże. Czosnek siekam drobno, banana w plasterki. Czekoladę dzielę na kostki.

Na patelni rozpuszczam masło, na rozgrzane wrzucam posiekany czosnek. Delektuję się jedynym w swoim rodzaju aromatem, a następnie dodaję pomidory (można je przed wrzuceniem na patelnię zmiksować). Podsmażam przez chwilę.

Dodaję przyprawy, posiekane migdały, plasterki banana. Wlewam wodę i wrzucam kawałki czekolady, mieszam. Solę do smaku.

Dodaję kawałki kurczaka, mieszam. Duszę około 40 minut, najpierw bez pokrywki, by sos częściowo odparował, a następnie przykrywam i trzymam na niewielkim ogniu, aż mięso zmięknie.

Podaję z ryżem, posypane płatkami migdałów.

Sernik czekoladowy

2012-04-10T21:10:00.001+02:00

Dzisiaj przepis poświąteczny, ale nadaje się na każdą okazję. Ciekawe połączenie dla miłośników sernika i czekolady. Polecam.

I jak zwykle uwagi techniczne: sernik jest niski, robiłam w tortownicy 22cm, ale tak jest dobrze i nie brałabym większej blaszki, ewentualnie mniejszą.

Spód zrobiłam z ciasteczek, bo już wcześniej robiłam kruche ciasto do mazurka i nie chciałam powtarzać, ale oczywiście można zrobić na kruchym spodzie. Mi pasowało to połączenie lekko słonej warstwy z wyraźnie gorzkawą masą czekoladową. Gorzkawą, bo cukru nie ma tam zbyt wiele (i bardzo dobrze), więc miłośnikom słodszych wypieków zalecam dodanie cukru lub zmianę czekolady.

W oryginale była też kandyzowana skórka cytrynowa, której nie miałam. Skórka pomarańczowa też nie byłaby pewnie głupim pomysłem.

A skoro już jestem taka skrupulatna, to serka było 200 gramów, ale przecież nie będę zostawiała marnych 50 gramów w pudełku i wrzuciłam wszystko.

Przepis pochodzi z książki Marka Łebkowskiego „Doskonała kuchnia polska”.

Anka

Składniki:

spód:

200 g ciasteczek Digestive
100 g roztopionego masła

masa:

3 żółtka
60 g cukru pudru
100 g gorzkiej czekolady
100 ml mleka
1 łyżka mąki ziemniaczanej
250 g serka ricotta (lub serka homogenizowanego)

Sposób przygotowania:

Ciasteczka wkładam do mocnego woreczka foliowego i dokładnie kruszę np. wałkiem. Dokładnie mieszam z roztopionym masłem.

Tortownicę wykładam papierem do pieczenia, przekładam masę i dokładnie wyrównuję. Odstawiam do lodówki do schłodzenia.

Przygotowuję składniki masy, żeby mieć wszystko pod ręką. Dokładnie mieszam mleko z mąką ziemniaczaną.

Teraz pora na ucieranie na parze, które jest proste, trzeba tylko pamiętać, żeby dno miski nie dotykało powierzchni wody i że woda wcale nie powinna gotować się zbyt mocno.

Przygotowuję więc garnek z wrzącą wodą, stawiam na nim miskę z żółtkami i cukrem i ucieram (mikserem) aż zbieleją i zgęstnieją. Dodaję pokruszoną czekoladę (trochę ją wcześniej zmiękczyłam w mikrofali, żeby mi było łatwiej) i dokładnie mieszam, aż czekolada się rozpuści i powstanie gładka masa.

Dolewam do masy mleko z mąką i dalej ubijam, aż masa będzie gęsta. Wreszcie zdejmuję z ognia i dodaję serek. Mieszam.

Wylewam masę na ciasteczkowy spód i wstawiam do piekarnika nagrzanego do 170-180 stopni na około pół godziny. Studzę, schładzam i podaję.

Aha, na dno piekarnika wstawiłam naczynie żaroodporne z gorącą wodą, chociaż w przepisie nie było to wymagane.

Wielkanocne Życzenia

2012-04-07T14:26:00.000+02:00

Ozdobiłam już mazurek kajmakowy, wyjęłam pieczeń i zaraz zabieram się do krojenia warzyw na sałatkę.

A co u Was?

Mam nadzieję, że chochelkowe propozycje pomogły Wam w przygotowaniu smacznych i niemęczących potraw na święta. O tej porze dzisiaj pewnie już doskonale wiecie, co pojawi się na wielkanocnym stole, więc nowe przepisy nie są konieczne. Pozostaje mi tylko przyjemność, by imieniu obydwu Chochelek złożyć życzenia.

Kochani!

Życzymy Wam przede wszystkim zdrowia, dużo spokoju i radości oraz aby Wasza szklanka była zawsze do połowy pełna.

Wesołych Świąt!

Anka i Dorota

PS. Ponieważ nigdy nie byłam dobra w składaniu życzeń, dołączam kwiatki :)

Hot cross muffin buns

2012-04-01T21:49:00.000+02:00

Dzisiaj angielskie bułeczki z charakterystycznym krzyżykiem na wierzchu – tradycyjnie piecze się je na Wielki Piątek, ale podobno są dostępne cały rok i to przygotowywane na przeróżne sposoby.

Mój przepis nie zawiera pachnących przypraw, według oryginału powinnam dodać 2 łyżeczki mieszanki przypraw składającej się głównie z cynamonu, gałki muszkatołowej i ziela angielskiego oraz ewentualnie kardamonu, goździków czy imbiru (czyli można wziąć przyprawę do pierników). Przyznam jednak, że jako zagorzała wielbicielka prostych drożdżowych wypieków poprzestałam na skórce otartej z cytryny i bardzo mi się to spodobało.

Przepis wypatrzyłam w książce „Good Food 101 Cupcakes & small bakes”. Wzięłam tylko świeże drożdże zamiast suszonych, ostatecznie dodałam nieco mniej mleka i podmieniłam rodzynki na żurawinę, bo rodzinnie nie przepadamy za rodzynkami.

Wyszły bardzo puszyste, delikatne, leciutkie i pachnące cytryną. Dla urozmaicenia upieczone w formie na muffiny.

Bardzo polecam, można nawet nie zawracać sobie głowy krzyżykiem ;)

Anka

Składniki:

20 g świeżych drożdży
450 g mąki pszennej
½ łyżeczki soli
50 g cukru
2 łyżeczki przyprawy do piernika (nie dodałam)
drobno otarta skórka z 1 niedużej cytryny
250 ml mleka (wzięłam ok. 200 ml)
2 jajka
50 g roztopionego i ostudzonego masła
125 g rodzynek i/lub żurawiny

krzyżyk:

ok. 2 czubatych łyżek mąki
odrobina zimnej wody

Sposób przygotowania:

Wszystkie składniki powinny mieć temperaturę pokojową, szczególnie trzeba pamiętać o wcześniejszym wyjęciu jajek z lodówki. Mleko zawsze lekko podgrzewam w mikrofali, żeby było przynajmniej letnie.

Drożdże rozcieram z płaską łyżeczką cukru, przykrywam i ostawiam na kwadrans. Jeśli mi się chce, dodaję jeszcze trochę mąki i mleka, żeby zrobić klasyczny zaczyn, ale ostatnio mi się nie chce.

Przesiewam mąkę, mieszam z solą, cukrem, skórką otartą z cytryny i ewentualnie przyprawami. Dodaję drożdże, jajka i mleko, dokładnie wyrabiam ciasto. Formuję kulę i odstawiam do wyrośnięcia na około godzinę.

Formę do muffinek wykładam kwadratami papieru do pieczenia (nacinając je od góry, żeby łatwiej było zrobić zakładkę). Zwykłe papilotki są nieco za niskie i może być problem z wyjęciem bułeczek z formy. Idealnie będzie jeśli uda się Wam dostać wysokie papilotki (tzw. „tulipany”), mi akurat zostało kilka.

Nie ma też najmniejszego problemu, żebyście zrobili zwykłe bułeczki, ale ja chciałam tym razem upiec nieco inaczej.

Odgazowuję ciasto i dodaję do niego rodzynki lub żurawinę, chwilę zagniatam, żeby równomiernie rozprowadzić owoce. Formuję wałek i dzielę ciasto na 12 części. Każdą wkładam do formy na muffinki. Przykrywam i odstawiam do ponownego wyrastania na około pół godziny.

Dwie łyżki mąki dokładnie mieszam z zimną wodą tak, by powstała dość gęsta pasta, którą da się włożyć do rękawa cukierniczego z małą okrągłą tylką.

Smaruję wierzch bułeczek mlekiem (lub żółtkiem z mlekiem), mączną pastą rysuję na bułeczkach krzyż.

Wstawiam do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na około 20 minut.

Smacznego!

Chleb pszenno-żytni z ziarnami na zakwasie

2012-03-30T13:44:00.000+02:00

Na weekend zostawiam Was z czasochłonnym chlebem na zakwasie.

Ten chleb to bezspornie mój numer jeden. Robiłam go jak dotąd najczęściej i najchętniej jadłabym go codziennie, ale niestety wymaga nieco czasu.

Przepis pochodzi ze strony Tatter, ale gdy przystąpiłam do wypieku po raz pierwszy okazało się, że nie mam odpowiednich rodzajów mąki (w oryginale zamiast mąki pszennej chlebowej była pszenna razowa), dlatego wsypałam co miałam. Efekt tak mi się spodobał, że następnym razem znowu w misce wylądowała mąka pszenna i żytnia. Cóż poradzę na to, że najbardziej na świecie lubię chleby pszenno-żytnie z ziarenkami?

Zanim pierwszy raz upieczecie chleb, który trzeba formować bardzo polecam Wam te filmy.

film nr 1

film nr 2

Są dość długie, ale nie trzeba ich oglądać w całości, za to widać na nich ładnie jak wygląda konsystencja ciasta chlebowego i jak się formuje bochenek. Co prawda tam piecze się chleb w rzymskim garnku (nie posiadam), ale ja piekę po prostu na dużej blasze do pieczenia, którą najpierw nagrzewam w piekarniku.

A teraz odnośnie sprzętu. Generalnie jedna rzecz jest mi po prostu niezbędna: dobra, sztywna łopatka. Nawet jeśli wyrabiam ciasto w misie robota, łopatka przydaje mi się, by co pewien czas zgarnąć ciasto ze ścianek miski. Natomiast jeśli chodzi o koszyki do wyrastania, to używam koszyka, który dawno temu kupiłam sobie za grosze w markecie bynajmniej nie w tym celu. Nada się każdy nieduży koszyk np. wiklinowy, wystarczy wyłożyć go ściereczką i, to najważniejsze!, bardzo dokładnie obsypać mąką.

Wyrabiam ciasto robotem, bo w końcu go sobie kupiłam (i naprawdę nie wiem dlaczego zwlekałam z tym tak długo), ale jak widać na polecanym przeze mnie filmie, pan miesza ciasto specjalnym mieszadełkiem.

Anka

Składniki:

zaczyn:

20 g żytniego zakwasu
60 g wody
80 g mąki pszennej razowej

namaczanka:

18 g pestek słonecznika
18 g siemienia lnianego
18 g płatków owsianych
18 g otrąb pszennych
40 g wody

ciasto chlebowe:

260 g mąki pszennej (T550 lub chlebowej T750)
140 g mąki żytniej chlebowej T720
12 g soli (dałam raczej mniej)
2 gramy świeżych drożdży
1 łyżeczka brązowego cukru
280 g wody
zaczyn
namaczanka

Sposób przygotowania:

Zaczyn.

Najpierw zaczyn. Mieszam wszystkie składniki i odstawiam pod przykryciem na noc.

Namaczanka

Mieszam wszystkie ziarna z wodą i odstawiam na dwie godziny. To znaczy tak jest według przepisu, a ja wstawiam to razem z zaczynem wieczorem i wtedy od rana mogę od razu brać się za pieczenie chleba. Ostatnio, gdy zaczęłam w sobotę o 8 rano, skończyłam bodajże około południa.

Chleb

Wszystkie składniki oprócz namaczanki mieszam i wyrabiam robotem kuchennym przez kilka minut. Dodaję ziarna i znowu wyrabiam następne kilka minut. Formuję kulę i odstawiam na około 1,5 godziny. Ciasto jest bardzo lepkie.

Lekko zagniatam, znowu odstawiam na pół godziny pod przykryciem.

Formuję chleb, wkładam do koszyka do wyrastania złączeniem do góry i odstawiam na około godzinę.

Przy formowaniu bochenka warto pamiętać, by przede wszystkim mieć w mące ręce i stolnicę, a nie posypywać nią ciasta chlebowego. A sam proces wygląda tak: delikatnie rozciągam ciasto w spory prostokąt, następnie składam na zakładkę na trzy części, przekręcam o 90 stopni i znowu składam na trzy części.

Rozgrzewam piekarnik do 240 stopni. Na dno wstawiam naczynie żaroodporne z gorącą wodą (raczej nie więcej niż pół szklanki wody) lub po wstawieniu chleba spryskuję wnętrze piekarnika spryskiwaczem do kwiatków (uważając na żarówkę).

Chleb delikatnie przekładam z foremki na blachę (a raczej wyrzucam przekręcając koszyk do góry nogami). Nacinam bardzo ostrym nożem (niestety nie mam skalpela ani żyletki), ważne, żeby nie naciskać chleba podczas nacinania i ewentualnie omiatam z nadmiaru mąki.

Chleb na zdjęciu nacięłam widocznie za mało i mi pękł.

Piekę około 35 minut. Po postukaniu w spód, bochenek powinien wydawać głuchy dźwięk.

Babka piaskowa

2012-03-27T09:33:00.002+02:00

Babka piaskową bardzo lubią moje dzieci, natomiast ja nie przepadam, gdy siadają z nią przy stole. Nazwa jest w pełni zasłużona i po ich posiłku na podłodze mogłoby się pożywić stado kur ;)

Niemniej babka piaskowa, podobnie jak marmurkowa, do razu kojarzy mi się z Wielkanocą i warto samemu ocenić czy lubimy taką strukturę ciasta, czy nie. Ja przyznam szczerze, że wyraźnie przedkładam nad nią na przykład tę babkę cytrynową nie wspominając o wszelkich tartach, ale przecież nie pogardzę kawałkiem do herbaty. Bardzo maślana (rozważam zmniejszenie ilości masła do 200 g), bardzo sypka (można zmienić proporcje i dać więcej mąki pszennej kosztem ziemniaczanej, wtedy jest mniej „piaskowa”) i, przyznaję, bardzo smaczna.

Przepis pochodzi z książki Ewy Aszkiewicz „Ciasta i ciasteczka”, w oryginale było aż 1,5 szklanki cukru, więc oczywiście wsypałam mniej.

Anka

Składniki:

250 g miękkiego masła
¾ szklanki cukru pudru
2 łyżeczki ekstraktu waniliowego
5 jajek
1 szklanka mąki ziemniaczanej
1 szklanka mąki pszennej (najlepiej tortowej)
2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia

Sposób przygotowania:

Obydwa rodzaje mąki przesiewam, mieszam z proszkiem do pieczenia.

Oddzielam białka od żółtek. Jajka powinny mieć temperaturę pokojową.

Formę do babki (z kominkiem) dokładnie smaruję masłem i obsypuję bułką tartą. Włączam piekarnik na 160 stopni (góra dół).

Miękkie masło ucieram z cukrem na puch. Dodaję ekstrakt waniliowy i cały czas ucierając wrzucam po jednym żółtka. Stopniowo dodaję mąkę i wszystko miksuję na gładką masę.

Ubijam pianę z białek. Dodaję około jednej trzeciej piany do ciasta, miksuję na najniższych obrotach. Dodaję resztę piany i wszystko delikatnie mieszam łopatką lub mikserem na najniższych obrotach.

Przekładam ciasto do foremki i wstawiam do nagrzanego piekarnika na 50 minut do godziny. Patyczek wbity w ciasto powinien po wyjęciu być zupełnie suchy.

Pieczeń rzymska z jajkami

2012-03-25T20:37:00.000+02:00

Naturalnie pieczeń rzymska ma z Rzymem tyle samo wspólnego co fasolka po bretońsku z Bretanią. – nic. Wywodzi się z kuchni niemieckiej i jest niezłym zamiennikiem mielonych, nie trzeba stać przy patelni, a i jajko w środku wygląda całkiem efektownie.

A mi pieczeń rzymska nieodmiennie kojarzy się z Wielkanocą i w niczym nie przeszkadza mi fakt, że nigdy jej nie robię przy tej okazji.

Jak zwykle przepis można (i należy) modyfikować, np. dodając trochę mielonego mięsa innego rodzaju, najlepiej wołowiny lub cielęciny (chociaż tę ostatnią rzadko widuję w sklepach). Można też podsmażyć drobno posiekany czosnek (dużo, czosnek zawsze pasuje), dodać posiekany koperek lub inne zioła i zamiast bułki tartej dołożyć czerstwą bułkę namoczoną w mleku (wtedy dodatek zimnej wody raczej nie będzie konieczny). Podsmażone pieczarki też zawsze doskonale się sprawdzą.

Cebuli można nie podsmażać, tylko zmielić w maszynce.

Smacznego!

Anka

Składniki:

ok. 8 jajek ugotowanych na twardo + 2 małe świeże jajka (ewentualnie jedno duże)
2-3 cebule
1 kg mielonego mięsa wieprzowego
2-3 łyżki tartej bułki
majeranek, drobno posiekana natka pietruszki (lub inne, ulubione przyprawy i zioła)
sól, pieprz
olej lub masło do podsmażenia cebuli

Sposób przygotowania:

Cebule drobno kroję, podsmażam aż się zeszklą, ale nie rumienię. Odstawiam do lekkiego przestudzenia.

W dużej misce mieszam mięso, surowe jajka, bułkę tartą, przyprawy oraz podsmażoną cebulę. Dodaję 3-4 łyżki zimnej wody (można dodać mleko lub śmietankę, niektórzy dodają bulion i to sporo) i dokładnie wyrabiam masę.

Ugotowane na twardo jajka obieram, odkrawam końcówki tak, by było widoczne żółtko.

W wysmarowanej tłuszczem keksówce (mi wystarczyła forma o wymiarach ok. 12x23 cm) układam na dnie połowę mięsnej masy. Pośrodku robię niewielkie wgłębienie i układam w rządku jajka tak, by się stykały. Przykrywam jajka pozostałą częścią mielonego mięsa, szczególnie dokładnie upychając masę po bokach.

Oczywiście można to wszystko układać na folii elegancko rolując całość, ale ja się obawiam, że miałabym potem problemy z przełożeniem do formy.

Piekę około godziny w 180 stopniach. Zanim wyjmę z keksówki odstawiam na co najmniej 10 minut.

Podaję na ciepło do kaszy lub ziemniaków (i znowu zrobiłam buraczki), pyszna też na zimno do kanapek.

Cebularze

2012-03-21T21:50:00.002+01:00

Drożdżowe bułeczki z cebulą! Takie hasło wywołuje mój ślinotok, bo od lat jestem miłośniczką cebuli, bez której ciężko byłoby mi przygotowywać obiady. Taka smażona cebulka jest słodkawa i pyszna, a ja dodatkowo często podkręcam smak dodając odrobinę cukru i octu – nie jest to zabieg konieczny, ale na pewno daje dobre efekty.

Ostatnio znalazłam idealny przepis na cebularze, więc czym prędzej dzielę się nim z Wami. Udało mi się nawet zdobyć mąkę chlebową (łatwiej znaleźć mąkę ryżową lub orkiszową od mąki pszennej chlebowej), ale jeśli Wy nie będziecie mieli tyle szczęścia, weźcie po prostu luksusową (typ 550).

Przepis pochodzi z książki Małgorzaty Zielińskiej „Ciasto drożdżowe na różne sposoby”.

Anka

Składniki:

400 g mąki pszennej chlebowej typ 650
1 łyżeczka soli
1/2 łyżeczki cukru
12 g drożdży
240 ml ciepłej wody (lub wody zmieszanej pół na pół z mlekiem)
1 łyżka oliwy lub oleju

3 cebule
oliwa/olej/masło do smażenia
ok. 1 łyżka brązowego cukru
ok. 1 łyżeczka jasnego octu
ewentualnie: tymianek lub inne przyprawy

Sposób przygotowania:

Drożdże rozcieram z płaską łyżeczką cukru, przykrywam folią spożywczą i odstawiam na około kwadrans.

Przesiewam mąkę, dodaję sól, drożdże, wodę, mleko oraz oliwę, zagniatam przez kilka minut ciasto.

Jak zawsze przy ciastach drożdżowych lepiej nie wlewać całego płynu na raz, bo potem może się okazać, że trzeba dodatkowo podsypywać mąką, co znacznie zmieni proporcje składników. No i solę też dość oszczędnie, bo nie cierpię przesolonego ciasta.

Odstawiam na 5-10 minut, żeby odpoczęło i ponownie zagniatam, tym razem tak długo, aż powstanie gładkie ciasto.

Wkładam do miski, przykrywam folią spożywczą lub ściereczką i odstawiam w ciepłe miejsce na co najmniej godzinę, żeby podwoiło swoją objętość.

W tym czasie przygotowuję cebulowy farsz.

Obieram cebulę, kroję w talarki i podsmażam na średnim ogniu. Posypuje solą i pieprzem. Gdy cebula zmięknie (ale nie zbrązowieje), dodaję cukier oraz ocet i nadal smażę. Cały czas pilnuję, żeby się nie przypaliła, zmniejszam ogień lub nawet dolewam łyżkę wody. Jeśli akurat mam w domu świeży tymianek, chętnie dodaję go do takiej cebulki.

Przebijam ciasto pięścią, chwilę zagniatam. Robię długi wałek i dzielę go na 8-10 części. Z każdej formuję bułeczkę i układam na blasze wyłożonej papierem do pieczenia.

Biorę szklankę o niedużej średnicy i naciskam bułeczki formując wgłębienie, w które nakładam cebulowy farsz. Przykrywam bułeczki i odstawiam do drugiego wyrośnięcia na 20-30 minut.

Bułeczki smaruję jajkiem lub mlekiem lub (co było dla mnie nowością) wodą zmieszaną z olejem. Wstawiam do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na około 20 minut (ja przetrzymałam moje bułeczki nieco dłużej). Piekę do zrumienienia.

Tarta z malinami i czekoladą

2012-03-18T18:29:00.000+01:00

Kruche ciasto, maliny i czekolada.

Nie wydaje mi się, żeby potrzebna była dodatkowa zachęta. Połączenie idealne.

Pomysł wzięłam częściowo od Michela Roux z książki „Ciasta”, szczególnie spodobało mi się ubijanie mikserem czekoladowej masy. Zapewniam, że warto.

Anka

Składniki:

ciasto:

220 g mąki pszennej
30 g cukru pudru
szczypta soli
140 g masła
1 żółtko
1-2 łyżki zimnej wody

maliny:

wersja sezonowa (wg Roux):

300 g świeżych malin
kilka drobno porwanych liści mięty

wersja całoroczna:

300 g mrożonych malin (lub nawet 400, kupiłam opakowanie jakie akurat było w sklepie)
ok. 3 łyżek cukru (według uznania)
ewentualnie: skórka starta z połowy cytryny

czekolada:

250 ml śmietanki 30%
200 g gorzkiej czekolady
2 czubate łyżki cukru pudru
1 łyżka miękkiego masła

Sposób przygotowania:

Przesiewam mąkę, mieszam z cukrem pudrem i solą. Dodaję pokrojone w kostkę masło i siekam na drobne kawałki. Dodaję żółtko oraz wodę i krótko zagniatam ciasto. Formuje placek, owijam w folię, wkładam do lodówki na co najmniej godzinę.

Rozwałkowuję, wykładam formę do tarty, obcinam brzegi i znowu schładzam przynajmniej pół godziny. Wykładam ciasto papierem do pieczenia i wsypuję ryż lub fasolę, żeby obciążyć ciasto. Przed wyłożeniem papierem nakłuwam spód ciasta widelcem.

Wstawiam do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na około 15 minut. Zdejmuję papier i wstawiam do piekarnika na następny kwadrans do dwudziestu minut. Wyjmuję i studzę.

Jeśli akurat mamy szczęcie i w sklepach są pyszne, świeże maliny, to nie wymagają one żadnej pracy. Wystarczy je delikatnie wymieszać z porwanymi listkami mięty (a nawet można zrezygnować z mięty) i rozłożyć na upieczonym spodzie tarty. Latem na pewno tak zrobię.

Natomiast wersja całoroczna zakłada wykorzystanie mrożonych malin. Wkładam maliny do garnka lub rondla z grubym dnem, wsypuję cukier, dodaję skórkę z cytryny (niekoniecznie) i chwilę gotuję na małym ogniu. Odcedzam maliny (na sok natychmiast rzuca się reszta rodziny, więc nie ma szans, żeby się zmarnował) i studzę. Rozsmarowuje na podpieczonym spodzie tarty.

Istnieje jeszcze możliwość zagęszczenia ugotowanych malin mąką ziemniaczaną (1 raczej płaska łyżeczka rozmieszana w odrobinie zimnej wody), powstanie wówczas kisiel malinowy, ale osobiście wolę wersję z odcedzonym sokiem.

Została już tylko czekolada. Cały myk polega na użyciu miksera, masa jest wtedy leciutka i puszysta, mimo że mocno czekoladowa. Roux co prawda każe użyć płynnej glukozy, ale oczywiście nie mam takich ingrediencji w domu, więc zadowoliłam się cukrem pudrem.

Śmietankę wlewam do dość wysokiego garnka lub rondelka z grubym dnem. Zagotowuję i zestawiam z ognia. Wsypuję cukier puder, mieszam mikserem. Dodaję połamaną w kostkę czekoladę i najpierw mieszam łopatką, a potem wszystko dokładnie miksuję. Na koniec, cały czas ucierając, dodaję po kawałeczku miękkie masło.

Przestudzoną masę wylewam na malinową warstwę aż do brzegów kruchego ciasta. Schładzam w lodówce przynajmniej przez dwie godziny.

Na koniec uwaga odnośnie ilości użytego cukru. Jak zwykle polecam stopniowe wsypywanie cukru, próbowanie i ewentualne dosładzanie. W przypadku tej tarty warto, żeby warstwa malinowa była wyraźnie kwaskowata, wtedy można sobie pozwolić na słodszą czekoladę.

Bardzo, bardzo polecam. Smacznego!

Chleb podlaski (na zakwasie)

2012-03-16T10:10:00.002+01:00

Na początek coś łatwego.

Nie wymaga długich przygotowań, wielokrotnego wyrastania, formowania ani żadnych sztuczek. Można wymieszać rano, przed wyjściem do pracy (poprzedniego dnia dobrze jest odmierzyć wszystkie sypkie składniki) i upiec wieczorem. Jeśli chodzi o dodatki, to u mnie najwięcej jest siemienia i pestek słonecznika, bo najbardziej je lubię, ale Wy dobierzcie składniki według własnych upodobań. Można na przykład dać sezam, a w oryginalnym przepisie były też rodzynki lub żurawina.

Chleb jest wilgotny i trochę lepki, idealnie smakuje mi z żółtym serem lub powidłami śliwkowymi. Mogę jeść na okrągło.

Przepis pochodzi z książki Barbary Jakimowicz-Klein „Upiecz swój chleb”, zmodyfikowany.

Anka

Składniki:

½ kg mąki pszennej (wzięłam luksusową typ 550)
¼ kg mąki żytniej razowej typ 2000
½ szklanki pestek słonecznika
½ szklanki siemienia lnianego
¾ szklanki zmieszanych otrąb pszennych i płatków owsianych
1 płaska łyżka soli
1 płaska łyżka cukru (wsypuję brązowy)
3 szklanki lekko ciepłej wody
2 łyżki żytniego zakwasu

Sposób przygotowania:

W dużej misce mieszam wszystkie sypkie składniki. Dodaję wodę i zakwas (zazwyczaj najpierw mieszam zakwas z wodą) i wszystko bardzo dokładnie mieszam. Ciasto powinno być dość gęste i lepkie.

Jeśli mam akurat czas, to odstawiam ciasto na kwadrans, żeby odpoczęło i ponownie mieszam.

Przekładam ciasto do porządnie natłuszczonej formy, przykrywam folią spożywczą i odstawiam do wyrośnięcia na 10-12 godzin. Folię smaruję oliwą, zanim przykryję chleb, dzięki temu łatwo ją zdejmę, gdy chleb urośnie. Często smaruję też oliwą wierzch chleba.

Z podanych składników piekę chleb w dużej keksówce (mam taką o wymiarach mniej więcej 30x12 cm). Dosłownie kilka dni temu kupiłam sobie w sklepie Tchibo foremkę, która w sam raz nadaje się do pieczenia chleba, polecam jeśli jeszcze jest.

Wstawiam chleb do piekarnika nagrzanego do 230 stopni (góra-dół), spryskuję piekarnik wodą (ale uważam na żarówkę!). Używam spryskiwacza do kwiatków. Można też postawić na dnie piekarnika naczynie żaroodporne z około ½ szklanki gorącej wody na początku pieczenia, ale jeśli pary będzie zbyt dużo, skóra zrobi się gruba i twarda (i ja często tak robię, bo uwielbiam żuć grubą i pachnącą skórkę od chleba). Para wodna przydaje się w czasie pierwszych dziesięciu minut pieczenia. potem wyjmuję naczynie.

Po 20-30 minutach zmniejszam temperaturę do 210 stopni i piekę w sumie około godziny. Tak jak zawsze przestrzegam, że mój piekarnik nie ma tendencji do przypalania, więc być może będziecie musieli skorygować temperaturę i czas pieczenia.

Wyjmuję chleb z piekarnika i studzę na kratce. Gdy całkiem wystygnie, trzymam zawinięty w ściereczkę.

Teraz uwaga techniczna: ten chleb lubi przywierać do formy. Wszystko zależy oczywiście od posiadanej keksówki, jeśli jesteście pewni, że ma nieprzywierającą powierzchnie – tym lepiej. Jeśli jednak używacie wysłużonej foremki, do której wszystko się lepi (tak jak ja), to najlepsza do smarowania będzie zwykła margaryna (kupiłam za radą znajomej po raz pierwszy od wielu lat i, faktycznie, wyjęłam chleb bez problemów, chociaż smaku margaryny nadal nie lubię) . Oliwa spłynie na pewno, a masło też słabiej się trzyma. Sytuację trochę ratuje obsypanie wysmarowanej blaszki otrębami (na przykład pszennymi).

Zakwas na mące żytniej

2012-03-14T12:39:00.001+01:00

Obiecałam sobie, że gdy w końcu kupię sobie porządny robot kuchenny, wstawię zakwas i wezmę się za wypiekanie chleba.

Słowa dotrzymałam.

Co ciekawe, okazało się natychmiast, że większość chlebów równie dobrze można pewnie wymieszać łyżką i też powinno być dobrze ;)

Eksperymenty z pieczywem na zakwasie idą powoli, ale stopniowo. Najbardziej lubię mieszanki pszenno-żytnie i pewnie głównie takie wypieki będą powstawały w mojej kuchni. Jeśli również macie ochotę na domowy chleb, należy zacząć od sporządzenia zakwasu.

A jeszcze lepiej wziąć go od kogoś, kto już ma takowy w lodówce.

Tu czas na małą dygresję.

Chociaż gotowanie zdążyłam już nieco polubić, to nie jest ono dla mnie żadnym mistycznym przeżyciem, a raczej sposobem na otrzymanie smacznego jedzenia. Nic nie poradzę na to, że nie mam ochoty na dostępne w sklepach gotowe dania.

Niemniej moment, kiedy wyjęłam z piekarnika pierwszy własnoręcznie zrobiony chleb na zakwasie, faktycznie miał w sobie pewną magię. Chleb był raczej okrągły, pachnący, z chrupiącą (lekko pękniętą) skórką i smakował najlepiej na świecie.

Bardzo polecam. Ten smak uzależnia.

Co do zakwasu, to zdecydowanie nie jestem jeszcze ekspertką w tej materii, ale też powiem Wam, że moim zdaniem nie ma w tym żadnej filozofii. Wystarczy zmieszać mąkę z wodą i dać bakteriom zrobić resztę. Jeśli chodzi o proporcje, to jedynie za pierwszym razem korzystałam z wagi, potem już dodawałam składniki na oko.

Anka

Składniki:

kilka porcji mąki i wody w proporcji:

100 g mąki żytniej typ 720
ok. 100 ml ciepłej wody

Sposób przygotowania:

W szklanym lub ceramicznym naczyniu (najwygodniej wziąć duży słoik) dokładnie mieszam mąkę i lekko ciepłą wodę. Staram się tak dobrać proporcje, by uzyskać konsystencję gęstej śmietany, ewentualnie ciasta naleśnikowego.

Przykrywam słoik ściereczką i stawiam w ciepłym miejscu (25-30 stopni), najlepiej obok kaloryfera.

Po około 12 godzinach mieszam zawartość słoika (albo nie, bo nie zawsze pamiętam).

Po 24 godzinach znowu dodaję wymieszane 100 g mąki i 100 ml wody.

Po 4-5 dniach zakwas nadaje się do wykorzystania (możliwe, że nawet po 3 dniach, jeśli będzie bardzo aktywny).

Zakwas ma niezbyt piękny, kwaśny zapach. Po kilku godzinach od dokarmienia rośnie (podobnie jak drożdże, i tu uwaga - może uciec ze słoika, miałam takie przypadki) i pojawiają się bąbelki na powierzchni.

Oczywiście dokarmianie zakwasu codziennie byłoby zwykłym marnotrawstwem, bo w domowych warunkach nie da się go tyle wykorzystać, dlatego gotowy zakwas przechowuję w lodówce, lekko przykryty (tylko kładę pokrywkę na słoiku, nie zakręcam), wyjmując go średnio raz na tydzień (a nawet na dwa) na dokarmienie. Wyjmuję wtedy zakwas z lodówki, czekam, aż się trochę ogrzeje i dokarmiam znowu mieszaniną około 100 g mąki i 100 ml wody. Odstawiam na kilka godzin w ciepłe miejsce. Po takim dokarmieniu można wziąć się za wypieki ujmując potrzebną ilość zakwasu, a resztę z powrotem wstawić do lodówki.

Do wielu chlebów wystarczą dwie łyżki zakwasu, nie bawię się wtedy we wcześniejsze dokarmianie, tylko biorę zakwas prosto z lodówki.

Gdyby zakwas stał ciągle w cieple i nie był często dokarmiany, zepsuje się.

Drobiowe kotlety z pieczarkami

2012-03-11T09:35:00.000+01:00

Ostatnio była tarta, wcześniej ciastka i zupa, więc przyszła pora na coś konkretniejszego.

Nie wiem jak to wygląda u Was, ale ja wszelkie kuchenne eksperymenty mogę robić co najwyżej dla siebie, bo dzieci najchętniej żywiły by się rosołem, pomidorową oraz kotletami mielonymi z buraczkami. A i gulaszem też nie pogardzą.

Na szczęście powoli przyzwyczajają się do różnych rzeczy: córka uwielbia czarne oliwki i kiszone ogórki, a syn zjadł ze smakiem kurczaka szczodrze przyprawionego kuminem i zielem angielskim.

Kto wie, może kiedyś polubią nawet brukselkę?

Anka

Składniki:

ok. 600 g mielonego mięsa drobiowego (wzięłam indyka)
ok. 20 dag pieczarek
2 nieduże pory (tylko białe części, można wziąć cebulę)
1-2 łyżki bułki tartej
sól, pieprz
ok. ½ szklanki startego parmezanu (niekoniecznie, można też wziąć żółty ser)
1 jajko
sól, pieprz
natka pietruszki
olej i/lub masło do smażenia

Sposób przygotowania:

Pory przekrawam wzdłuż na pół, oczyszczam, myję, kroję na półplasterki. Posypuję lekko solą i pieprzem i podsmażam na dużej patelni aż zmiękną (podsmażam na maśle z niewielkim dodatkiem oleju). Przekładam do dużej miski.

Pod koniec smażenia można dodać 1-2 drobno posiekane ząbki czosnku.

Pieczarki oczyszczam, obieram ze skórki (ewentualnie myję, jeśli są naprawdę mocno brudne, ale robię to bardzo rzadko). Dość drobno kroję i kilka minut podsmażam na patelni. Dodaję do porów.

Gdy pory i pieczarki lekko przestygną, dodaję mięso, jajko, bułkę tartą, sól, pieprz, drobno posiekaną natkę pietruszki oraz parmezan i wszystko dokładnie wyrabiam (może się przydać odrobina zimnej wody). Formuję nieduże kotleciki, lekko spłaszczam.

Smażę kotlety na oleju z obu stron do zrumienienia. Ponieważ nie lubię długo smażyć, a obawiam się, czy nie są jeszcze surowe w środku, dodatkowo je dopiekam. Przekładam do naczynia żaroodpornego i wkładam do nagrzanego do 180 stopni piekarnika na 20-30 minut.

Podaję z ziemniakami lub ryżem i surówką. Przepyszne na zimno do kanapek.

Tarta z porami i boczkiem

2012-03-09T11:34:00.000+01:00

Jeśli planujecie przyjmowanie przyjaciół lub rodziny w ten weekend, to wreszcie zdradzę Wam przepis na tartę, którą jak dotąd robiłam najczęściej. Większość odwiedzających mnie znajomych, jeśli jeszcze nie próbowała, natknie się na nią prędzej czy później, bo z upodobaniem karmię nią gości.

Właściwie zawsze wychodzi, trzeba tylko bardzo uważać z solą, sam boczek i parmezan są już dość słone. Jedyny minus jest taki, że zdecydowanie nie jest to danie dla osób na diecie, ale też w odwiedzinach rzadko jemy więcej niż jeden kawałek.

Moja ulubiona, niezawodna, najlepsza :)

Polecam.

Anka

Składniki:

ciasto:

220 g mąki pszennej (zazwyczaj mieszam luksusową lub tortową z krupczatką)
duża szczypta soli
140 g zimnego masła
1 żółtko
1-2 łyżki zimnej wody

nadzienie:

3 pory (tylko białe części)
ok. 150 g wędzonego boczku lub wędzonej szynki Speck
50 g parmezanu
1 jajko + 2 żółtka
1 (niepełna) szklanka śmietanki 30%
sól, pieprz, gałka muszkatołowa
masło z łyżką oleju do smażenia

Sposób przygotowania:

Najpierw przygotowuję kruche ciasto. Można to zrobić nawet do 3 dni wcześniej i przechowywać w lodówce.

Przesiewam mąkę, mieszam z solą. Dodaję pokrojone w kostkę zimne masło i siekam lub rozcieram opuszkami palców na drobne kawałeczki. Dodaję żółtko oraz odrobinę wody i krótko zagniatam ciasto. Formuję placek (nie kulę, bo łatwiej potem rozwałkować), owijam folią spożywczą i odkładam do lodówki na co najmniej godzinę.

Schłodzone ciasto cienko rozwałkowuję (polecam wałkowanie przez warstwę folii spożywczej – bardzo ułatwia sprawę). Wykładam ciastem formę do tarty (moja ma ok. 24 cm średnicy) i obcinam brzegi. Znowu wstawiam do lodówki na 20-30 minut.

Nakłuwam ciasto widelcem, wykładam w formie papierem do pieczenia, wysypuję ryż lub fasolę, żeby obciążyć ciasto. Wstawiam do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na około 10 minut. Wyjmuję, zdejmuję papier z obciążeniem (ryż wsypuję do pudełka, bo można go wykorzystać w ten sposób wiele razy) i znowu wstawiam ciasto do piekarnika na 5-7 minut.

Wyjmuję i odstawiam.

W czasie, gdy ciasto się chłodziło przygotowuję farsz.

Jeśli chodzi o wybór mięsa, to zazwyczaj biorę chudy wędzony boczek – jest najtańszy i najłatwiej dostępny. Ale gdy ładnego boczku akurat nie ma, ratuję się na przykład wędzoną szynką (stąd Speck wymieniony wśród składników). Obydwie wersje są smaczne, sami zdecydujcie.

Boczek kroję w drobną kostkę lub słupki. Podsmażam na patelni, przekładam do miski.

Pory myję, kroję w półtalarki, lekko posypuję solą i podsmażam przez kilka minut na maśle z dodatkiem łyżki oleju. Nie przysmażam, tylko czekam, aż zmiękną. Dodaję do boczku.

Parmezan ścieram na drobnej tarce.

Mieszam śmietankę z jajkiem i żółtkami, dodaję parmezan, wlewam mieszaninę do przestudzonego boczku i porów. Doprawiam pieprzem, świeżo startą gałką muszkatołową i, ewentualnie, odrobiną soli.

Wykładam nadzienie na podpieczony spód tarty, wyrównuję. Wstawiam do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na 30-40 minut.

Podaję na ciepło.

Jeśli chodzi o dodatki, to świetnie sprawdzają się mieszane sałaty z winegretem, można na przykład dodać pomidory, jeśli pora roku sprzyja. Ale ostatnio upiekłam sobie paprykę, zdjęłam skórkę, pokroiłam w paseczki i polałam miodowym winegretem. Rewelacja!

Ciasteczka owsiane z żurawiną

2012-03-07T11:29:00.002+01:00

Od jakiegoś czasu wszelkie ciasteczka owsiane znajdują się na czele mojej listy ulubionych drobnych wypieków. Dlatego, już bez zbędnego gadania, podaję dzisiaj kolejny przepis na ciastka, tym razem z dodatkiem żurawiny.

Polecam.

Anka

Składniki:

(na około 30 ciastek)

200 g miękkiego masła
1 jajko
100 g brązowego cukru (½ szklanki, można dać mniej)
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
80 g mąki (ok. ½ szklanki)
½ łyżeczki proszku do pieczenia
szczypta soli
300 g płatków owsianych (kupuję „górskie”)
ok. ¾ szklanki suszonej żurawiny

Sposób przygotowania:

Masło ucieram z cukrem, dodaję jajko i ekstrakt waniliowy, miksuję.

W drugiej misce mieszam mąkę, proszek do pieczenia, sól, płatki owsiane. Dodaję do masła, wszystko bardzo dokładnie mieszam. Na koniec wsypuję żurawinę, mieszam.

Masa wyszła mi elastyczna, formuję więc małe placuszki (lub kulki, które spłaszczam widelcem) i układam na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Piekę 12-15 minut w 200 stopniach (góra-dół).

Krupnik

2012-03-03T17:28:00.003+01:00

Jak robicie krupnik? Bo domyślam się, że sposobów jest tyle, ile kucharzy.

Ja gotuję na drobiowym mięsie, prawie zawsze dodaję kilka suszonych grzybów, czasem dorzucam jeszcze czosnek i rzadko zabielam, bo już mi się nie chce.

Lubię krupnik, bo lubię kaszę (jęczmienna to moja ulubiona), a gęsta, sycąca zupa ze składników dostępnych w każdym sklepie jest idealna na tę porę roku. Co prawda przy tej pogodzie zaczynam już myśleć o wiośnie, ale na nowalijki trzeba jeszcze trochę poczekać.

Anka

Składniki:

½ - ¾ kg mięsa drobiowego z kością (np. nogi z kurczaka)
4-5 suszonych grzybów
2-3 marchewki
1-2 pietruszki
1 cebula
pęczek natki pietruszki
½ szklanki kaszy jęczmiennej
3-4 ziemniaki
sól, pieprz
liść laurowy, ziele angielskie

Sposób przygotowania:

Grzyby płuczę i namaczam w niewielkiej ilości wody przynajmniej godzinę wcześniej.

Mięso myję, zalewam około 2 litrami zimnej wody i stawiam na ogniu. Dodaję grzyby, doprowadzam do wrzenia i gotuję na wolnym ogniu około pół godziny.

Obieram cebulę, marchewki i pietruszki, płuczę natkę.

Do wywaru dodaję liść laurowy (1 listek), ziele angielskie (1-2 ziarenka) i sporo ziaren czarnego pieprzu. Dokładam cebulę, marchewkę, pietruszkę i natkę, gotuję wszystko około 30 minut.

Kaszę jęczmienną bardzo dokładnie płuczę zimną wodą.

Odcedzam wywar dokładnie odciskając warzywa oraz mięso i zalewam nim kaszę. Stawiam na ogniu, solę i gotuję 15-20 minut. Potem dodaję obrane i pokrojone w kostkę ziemniaki i gotuję do miękkości.

Często nie chce mi się brudzić drugiego garnka, więc tylko wyławiam łyżką cedzakową warzywa i mięso, a potem wrzucam do garnka wypłukaną kaszę.

Pod koniec gotowania dokładam pokrojoną w kostkę gotowaną marchewkę, pietruszkę, obrane z kości mięso oraz pokrojone w paski grzyby. Doprawiam jeśli trzeba solą i pieprzem . Zupę można zabielić i posypać dodatkowo natką pietruszki.

Tort z kawową bitą śmietaną

2012-02-29T10:43:00.004+01:00

W tym roku, pierwszy raz od wielu lat, upiekłam tort na swoje urodziny. Torcik właściwie, bo był malutki, na jedną małą imprezkę, w tortownicy o średnicy dna 16 cm. Polecam go, bo to naprawdę szybki przysmak, najbardziej czasochłonne jest ciasto, które trzeba upiec, ale zrobiłam je poprzedniego dnia, a po południu przed przyjściem gości ubiłam śmietanę, przełożyłam warstwy, udekorowałam i voila!

Chuda

Składniki:

ciasto:

4 jajka
4 łyżki mąki
4 łyżki cukru
szczypta soli

poncz:

1/3 szklanki przegotowanej ostudzonej wody
łyżka cukru
sok z połówki cytryny
1 łyżka spirytusu

krem:

500 ml śmietany kremówki 30%
250 g serka mascarpone
2 łyżki cukru pudru
1 kopiata łyżeczka kawy rozpuszczalnej

Sposób przygotowania:

Jajka wyjmuję prosto z lodówki. Oddzielam żółtka od białek, do białek dodaję szczyptę soli i ubijam je, aż powstanie sztywna piana. Zmniejszam obroty miksera i dodaję po łyżce cukier, a na końcu po jednym żółtku. Wyłączam robot i delikatnie łyżką mieszam pianę z mąką.

Dno tortownicy wykładam papierem do pieczenia, wlewam do niej ciasto. Wstawiam do piekarnika nagrzanego do 180 stopni, piekę ok. 40 minut. Sprawdzam patyczkiem, jeśli nie obiera się ciastem, jest gotowy. Po upieczeniu wyjmuję z piekarnika i studzę.

Przygotowuję poncz: do wody dodaję cukier, mieszam do rozpuszczenia, następnie wlewam sok z cytryny i spirytus. Biszkopt kroję na trzy równe części. Potrzebny będzie szeroki ostry nóż i dobre oko. Kładę pierwszy blat na paterze, na której tort zostanie podany (zazwyczaj na spód daję górną część tortu, a dolną, najbardziej równą, zostawiam na wierzch), lekko ponczuję, szczególnie na brzegach.

Kawę rozpuszczam w odrobinie wody, dosłownie kilka kropli, byle się rozpuściła. Grudki rozcieram łyżeczką.

Ubijam śmietanę – przed ubijaniem musi być dobrze schłodzona, dla pewności wkładam ją do lodówki dzieńw cześniej. Ubijanie na najwyższych obrotach trwa dosłownie trzy minuty, trzeba jej pilnować jak gotującego się mleka, bo za długo ubijana zmienia się w masło. Kiedy śmietana jest już sztywna, zmniejszam obroty i wsypuję cukier, a następnie po łyżce dokładam mascarpone.Na końcu wlewam rozpuszczoną kawę i na wolnych obrotach robot miesza ją z kremem.

Wykładam krem na naponczowany blat, nakładam drugi, ponczuję go delikatnie, znów warstwa kremu i trzeci blat. Ponczuję ostatni blat i smaruję wierzch i boki tortu pozostałym kremem. Dekoruję przy pomocy ozdobnej szprycy, roztopionej czekolady i wisienek własnej roboty.

Wkładam do lodówki, żeby się schłodził przed podaniem.

I sto lat niech żyję Wam ;-)

Buchty drożdżowe

2012-02-26T16:33:00.001+01:00

To zdecydowanie jeden z moich ulubionych przepisów na drożdżowe wypieki i jedynie brak świeżych drożdży w lodówce powstrzymuje mnie przed natychmiastowym wzięciem się do roboty.

Rzadko trzymam się niewolniczo tego przepisu, czasami dodaję nieco więcej masła, ujmuję 5 g drożdży, jedno z jajek zastępuję dwoma żółtkami i chętnie dosypuję cukru waniliowego. Tylko nadzienie zostaje to samo – powidła śliwkowe zawsze najlepiej pasowały mi do takiego ciasta.

Z poniższego przepisu można równie dobrze upiec zwykłe bułeczki drożdżowe, ale lubię odrywanie od siebie mięciutkich kulek.

Anka

Składniki:

35 g drożdży
½ kg mąki
50 g cukru (ok. ¼ szklanki)
płaska łyżeczka soli
2 jajka
1 szklanka mleka
60 g roztopionego i ostudzonego masła
powidła śliwkowe na nadzienie

żółtko roztrzepane z łyżką mleka do posmarowania

Sposób przygotowania:

Drożdże rozcieram z łyżeczką cukru. Dolewam 1 łyżkę letniego mleka i mieszam z taką ilością mąki, żeby uzyskać konsystencję gęstej śmietany. Przykrywam ściereczką lub folia spożywczą i odstawiam rozczyn w ciepłe miejsce na około kwadrans. W tym czasie drożdże mają zacząć pracować, czyli na wierzchu powinny pojawić się bąbelki.

Przesianą mąkę mieszam z cukrem, solą, dodaję jajka, mleko i masło oraz rozczyn. Dokładnie wyrabiam ciasto (możliwe, że wystarczy niepełna szklanka mleka). Formuję kulę, wkładam do miski, przykrywam ściereczką lub folią spożywczą i odstawiam w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na godzinę-półtorej. Ciasto ma podwoić objętość.

Dużą prostokątną formę na ciasto (ok. 32x24cm) smaruję dokładnie masłem.

Przebijam ciasto pięścią i dzielę na 12-16 części. Formuję kulki, rozpłaszczam i kładę na środku placuszka łyżeczkę powideł. Dokładnie zalepiam buchty, układam obok siebie na blasze złączeniem do dołu. Przykrywam ściereczką i odstawiam do napuszenia na 20-30 minut.

Smaruję wierzch ciasta żółtkiem roztrzepanym z łyżką mleka i wstawiam do nagrzanego piekarnika.

Czas pieczenia jak zwykle zależy od piekarnika, u mnie zajmuje to około 30 minut w 190 stopniach.

Pasta z sera pleśniowego z anchois i migdałami

2012-02-23T09:46:00.002+01:00

Jakiś czas temu Znajoma postanowiła porozpieszczać nas kulinarnie. Nie będę się rozpisywać na temat obiadu (który błyskawicznie zniknął z talerzy), ale skupię się na przystawce w postaci pasty z sera pleśniowego z anchois i migdałami. Żeby było jeszcze lepiej, na stole pojawił się domowy chleb na zakwasie. Od razu wiedziałam, że będę chciała odtworzyć ten smak.

Wypróbowałam różne wersje. Mi najbardziej smakuje z oliwą, ale z dodatkiem majonezu trochę lepiej wygląda ;)

I jeszcze krótka informacja. U mnie w lodówce pojawił się niedawno żytni zakwas i mam już za sobą pierwsze (udane!) eksperymenty z prawdziwym chlebem, co z pewnością opiszę na blogu.

Anka

Składniki:

ok. 50 g sera z błękitną pleśnią (lub innego)
ok. 2 łyżek mielonych migdałów
2-3 fileciki anchois
1 mały ząbek czosnku
ok. 2 łyżek oliwy lub 1 łyżka majonezu lub 1-2 łyżki kwaśnej śmietany
sok z cytryny
ewentualnie: sól, pieprz

Sposób przygotowania:

Miksuję czosnek z migdałami, anchois i serem pleśniowym. Doprawiam odrobiną soku z cytryny i ewentualnie pieprzem (soli już nie trzeba, chyba że ktoś bardzo potrzebuje). Dodaję oliwę lub majonez lub śmietanę i mieszam.

Może jeszcze się przyznam, że niczego dokładnie nie odmierzałam, bo taką pastę i tak trzeba doprawiać według własnych upodobań. Można dać więcej anchois, więcej migdałów (albo nie dawać wcale) lub zrezygnować z czosnku, jeśli akurat nie mamy ochoty.

Klopsy

2012-02-18T09:22:00.000+01:00

Ciastka ciastkami, ale na obiad też coś trzeba ugotować. A przecież nie od dzisiaj wiadomo, że kuchnia polska mielonym stoi.

I tu od razu przyznaję, że już nie pamiętam, kiedy ostatnio smażyłam schabowego, ale za to dość często mam ochotę na mielone, ziemniaki i buraczki.

Prawda jest jednak taka, że mój niegdyś niewzruszony żołądek coraz gorzej toleruje niektóre potrawy. Smażone (szczególnie w panierce) mięso zdecydowanie powinnam sobie wybić z głowy, a raczej wyrzucić z menu. Co prawda i tak rzadko je robię, bo wyjątkowo nie lubię samego smażenia, ale przecież raz na kilka miesięcy można zjeść porządnego kotleta.

Skoro nie smażone, to może pieczone? Pomysł jest doskonały, zwyczajowo przerabiam kilogram mielonego mięsa i nie muszę potem myć kratek okapu, ani wietrzyć godzinami mieszkania. A zamiast stać nad patelnią, mogę poczytać – same plusy.

Anka

Składniki:

¾ kg mielonej wieprzowiny
¼ kg mielonej wołowiny
1 jajko
1 nieduża cebula
1 czerstwa bułka
mleko (lub woda) do namoczenia bułki
1-2 łyżki bułki tartej (niekoniecznie)
sól, pieprz
drobno posiekana natka pietruszki
majeranek lub inna ulubiona i pasująca do reszty składników przyprawa
tłuszcz do smażenia

dla urozmaicenia można dodać na przykład:

starty parmezan lub żółty ser
płatki owsiane
sos Worcestershire
1-2 ząbki czosnku
drobno pokrojone suszone pomidory

Sposób przygotowania:

Bułkę namaczam w mleku.

Cebulkę obieram, drobno kroję i podsmażam na oleju lub maśle, aż się zeszkli. Podsmażanie nie jest niezbędne, ale dzięki temu cebulka nabierze słodkiego smaku i kotlety będą smaczniejsze. Jeśli dodaję czosnek, to na sam koniec smażenia dorzucam drobniutko pokrojony lub starty na tarce czosnek na patelnię.

W dużej misce mieszam obydwa rodzaje mięsa, dokładnie odciśniętą bułkę i całą resztę składników. I tu znowu uwaga: jeśli nie mam akurat czerstwej bułki, dodaję tylko tartą, ale wtedy często dolewam jeszcze łyżkę lub dwie wody.

Rękami bardzo dokładnie wyrabiam masę. Formuję kotlety, ale nieco większe niż tradycyjne mielone i raczej podłużne. Układam na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i wstawiam do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na około godzinę – zależy od wielkości kotletów.

Do klopsów bardzo często podaję buraczki. Opiekane ziemniaki też są niezłe.

Tak przyrządzone mięso jest rewelacyjne na zimno do kanapek.